晴

ความหมาย

แจ่มใส; มีแดด

เสียงอง

セイ

เสียงคุน

は(れる)

รากศัพท์ (บุชุ)

พระอาทิตย์; วัน 日

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้อง

晴(は)れる
ปลอดโปร่ง; แจ่มใส (อากาศ)
快晴(かいせい)
อากาศแจ่มใส
晴天(せいてん)
ท้องฟ้าแจ่มใส; อากาศแจ่มใส
(1) แอนิเมชันลำดับขีด
(2) แบบฝึกหัดคัดลายมือ